W przypadku zglębnikowania przez usta, zgłębnik wsuwamy szybko do gardła, a następnie już powoli ruchem przerywanym do żołądka. Przy zgłębnikowaniu dzieci młodszych i niemowląt dobrze jest się posłużyć przyrządem do zgłębnikowania według Zalewskiego. Po uzyskaniu odpowiedniej głębokości aspirujemy próbnie strzykawką treść żołądkową sprawdzając jej odczyn papierkiem wskaźnikowym. Jeśli nie uzyskujemy treści, należy się upewnić, czy koniec cewnika nie jest przypadkiem w tchawicy. Można to sprawdzić zanurzając koniec cewnika w naczyniu z wyjałowioną wodą destylowaną, pojawienie się bąbelków powietrza świadczy o obecności cewnika w drogach oddechowych. Inną metodą upewnienia się, czy cewnik znajduje się w żołądku, jest powolne wpuszczanie strzykawką wyjałowionej wody do cewnika i równoczesne osłuchiwanie okolicy żołądka. Przed wyjęciem zgłębnika z żołądka należy go przepłukać wodą destylowa ną i zamknąć szczelnie strzykawką lub zawiązać. Chroni to pacjenta przed ewentualnym zachłyśnięciem się treścią żołądkową.