Głębokość, na jaką należy wprowadzić zgłębnik żołądkowy, oznaczamy na zgłębniku posługując się następującą zasadą: odległość ta równa się odległości pomiędzy nasadą nowa pacjenta a wyrostkiem mieczykowatym +10 cm. Głębokość tę można także obliczyć ze wzoru: 0,2 x+6,3; gdzie x równe jest długości ciała dziecka. W przypadku intubacji przez nos końcówkę cewnikd smarujemy żelem z lidokain. Unosimy następnie palcem jednej ręki koniuszek nosa nieco do góry i drug ręką wsuwamy cewnik ruchem robaczkowym do jednego z otworów nosowych. Zdecydowany brak postępu w po suwaniu się cewnika przez nos powinien skłonić do zmiany otworu nosowego i ponownego podjęcia próby. Gdy cewnil osiągnie przełyk, zmieniamy nieco technikę intubacji i dalej posuwamy się odcinkami po 5 cm do żołądka. Pojawienie sią sinicy, krztuszenia się, duszności świadczy o wprowadzeniu cewnika do tchawicy. W tym przypadku należy cewnik natychmiast wycofać i po chwili ponowić próbę wprowadzenia go do przełyku. ZgłębniJowania przez nos dokonuje się najczęściej u wcześniaków, noworodków i małych niemowląt, gdy zaistnieją wskazania do dłuższego przebywania zgłębnika w żołądku (koniecz. ność żywienia lub nawadniania dożołądkowego, długotrwałego odsysania treści żołądkowej).